Pas Nyong masih cilik lah, pas gue mamaKU lagi Nyulam sehelai kain.
Enyong sing lagi dolanan neng lantai, ndeleng ming nduwur trus takon apa sih yah sing lagi dianuni. kae negesna anu kae wong lagi nyulam sesuatu nang nduwur sahelai kain. Tapi enyong aweh ngerti maring kae wong, anu sing nyong deleng sekang ngisor gue benang mbundet.
mamake karo mesem ndelengiku trus ngomong lembut banget lah sumpah; "Mujib Anake enyong, trusna bae lah dolananmu, mamake ngrampungna sulaman kiye disit; mengko nek wis dadi, koe tek celuk trus tek jagongna neng pupune mamake trus koe bisa ndeleng sulaman kie sekang nduwur."lah enyong nggumun, ngapa mamake nganggoni benang ireng karo putih, anu mbundet-mbundet banget lah ujarku.
Pirang menit seteruse, Enyong krungu mamake celuk-celuk; "Mujib Anake enyong, ngeneh lah, trus njagong nang pupune mamake. "pas nyong lagi ngelkukna kue, nyong nggumun trus salut ndeleng kembang-kembang sing apik, karo begron pemandangan matahari sing lagi nongol, sumpah ora jere-jere apik banget yakin lah. Enyong nyampe ora percaya ndelenge tuli, genah pas sekang ngisor sing tek deleng mung benang-benang sing mbundet tok.
Terus mamake ngomong:"Mujib Anake enyong, dideleng sekang ngisor genah ketone mbundet trus ora nggenah, tapi koe ora sadar maganeng neng duwur kain gie wis ana gambar sing wis lagi direncanakna loh, anu bentuk, mamake mung melu-melu tok. Siki, angger koe ndelenge sekang nduwur koe bisa ndeleng keindahan sekang apa sing dianuni mamake. Kerep setaun-taun, enyong ndeleng meng nduwur terus takon ming gusti alloh; "Alloh, apa sing pangeran lakukna? "Pangeran njawab: " Enyong lagi nyulami uripmu." Trus nyong mbantah,"Tapi ketone uripku mbundet logh, benang-benange akeh sing pada ireng, kenangapa kabehan ora nganggo warna sing cerah?" terus gusti pangeran njawab,"Mujib anake enyong, koe terusna kerjaanmu, terus aku ya ngerampungna kerjaanKU neng bumi kie.
Tidak ada komentar:
Posting Komentar